Einde van het schooljaar reflectie

Beste collega’s, beste ouders,

Er is weer een schooljaar voorbij. We doen nog steeds ons best om alles in een kalenderjaar georganiseerd te krijgen, maar we houden het gevoel van het “einde van het jaar” in juli ivm de bassispakketleerlingen. Hoe dan ook – een moment om na te denken is altijd goed.

We begonnen het schooljaar 2018/19 met veel onzekerheid. De verandering binnen het management gaf ons nieuwe perspectieven en mogelijkheden. Terwijl Casa groeit, hebben we onze managementstructuur aangepast om meer ruimte te bieden voor bottom-up management, in de vorm van zelfsturende teams. Zoals al het andere bij Casa – niets werd over een nacht ijs gecreëerd en de charme en uitdaging van Casa is dat we ons op een organische manier blijven ontwikkelen. We weten welke kant we op willen en we gebruiken de middelen die ons ter beschikking staan ​​om ons doel te bereiken.

Zelfsturende teams:

We hebben de zelfsturende teams geïnitieerd door de introductie van teamcoördinatoren: Marjorie zal de Peuters- en Onderbouw coördineren en Jetteke de Midden -en Bovenbouw. We introduceerden ook een bepaalde structuur, ritme en routine in onze vergaderingen om de efficiëntie te verhogen. In een organisatie als de onze, waar we het hele jaar open zijn, is het een hele uitdaging om elkaar fysiek te ontmoeten. Vandaar dat we het beste moeten halen uit de kostbare momenten die we beschikbaar hebben. Om op koers te blijven en zelfsturende teams te organiseren die hun eigen ontwikkelingsdoelen bepalen, is het cruciaal om elkaar op een gestructureerde en georganiseerde manier te ontmoeten. In het komende jaar zullen we deze verder ontwikkelen en uitbreiden.

Toddlers:

We zijn erg trots op onze eerste peutergroep. Ze hebben een prachtige, serene leeromgeving gecreëerd waar de kinderen zich op een geweldige manier ontwikkelen. Het is zeer de moeite waard om onze zeer jonge Casa-kinderen vrij te zien bewegen en hun eigen identiteit te ontdekken en ontwikkelen met de steun van een geweldig team dames. Bij de Toddlers is het dagelijkse hoogtepunt natuurlijk de lunch. Zestien kleuters zitten aan een tafel, eten met een lepel en vork, schenken hun drinken uit een miniatuur-kannetjes in een miniatuur-glas en wanneer ze klaar zijn, nemen ze hun keukengerei één voor één naar de keuken en wassen ze af. Alles op een zeer ordelijke manier alsof het de normaalste zaak is om te doen!

Vrijheid en grenzen:

Door de Toddlers waar te nemen ben ik gaan beseffen hoe ongelooflijk belangrijke grenzen zijn om echte vrijheid te creëren. Dat is de kern van wat Montessori geweldig maakt. Het is wanneer de grenzen (die onze normen en waarden vertegenwoordigen) duidelijk zijn dat mensen waarlijk vrij kunnen zijn. Het hoeft absoluut niet te worden afgedwongen door een autoritaire volwassene. Het moet worden ingebed in de voorbereide omgeving. De rol van de volwassene is om deze omgeving voor te bereiden en het kind te verbinden met de omgeving en ze vervolgens zeer ferm maar vriendelijk te begeleiden – rekening houdend met het feit dat de prefrontale cortex nog moet worden ontwikkeld.

De rollen van de begeleiders:

Met het concept ‘vrijheid en grenzen’ in het achterhoofd, zijn we begonnen met het ontwikkelen van de specifieke rollen van de begeleiders in de onder -en bovenbouw. Omdat de traditionele leraar de neiging heeft om een ​​obstakel te zijn in de ontwikkeling van onafhankelijkheid, beseften we dat we de rol van de begeleider moesten herdefiniëren. In tegenstelling tot de begeleiders van de 0 tot 6-jarigen, die kinderen begeleiden naar functionele onafhankelijkheid, begeleiden de volwassenen in midden -en bovenbouw de kinderen naar mentale onafhankelijkheid. Deze rollen die de begeleider vervult, moeten kinderen ondersteunen om zelf na te denken. Deze rollen zijn 1) ‘de mentor’, die het kind individueel ondersteunt om na te denken en keuzes te maken; 2) ‘de instructeur’ geeft effectieve lessen en biedt het kind hulp om de inhoud onder de knie te krijgen; 3) ‘de Inspirator’ die het kind verleidt om meer te leren over de grote wereld waarin we leven en, ten slotte, 4) ‘de coach’ die de groep / gemeenschap ondersteunt om sociaal bewust te zijn en verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf en anderen.

We zijn deze reis begonnen en hebben nog een lange weg te gaan, maar we zijn trots op wat het al heeft opgeleverd. We zien begeleiders die zich veel meer bewust zijn van de impact die ze hebben op kinderen en dus de verantwoordelijkheid nemen om een ​​stap terug te doen en meer te luisteren. We zien kinderen veel bewuster van wat ze willen leren – kinderen worden eigenaar van hun leerproces.

Consolidatie:

Het afgelopen jaar was een jaar van consolidatie in de onderbouw – in de ene groep meer dan in de andere. Volgens mij heb ik vanuit mijn kantoor het mooiste uitzicht ter wereld. Zien dat de kleintjes vrij naar de buiten werkplek of andere activiteiten gaan, ze zien boren, zagen, zorgen voor de dieren, mooie constructies maken met hout en pijpen, is een dagelijkse plezier. Ik ben trots op hoe rustig onze kleintjes zijn. Het is mooi om hun concentratie en blije gezichten te zien wanneer ze beginnen te lezen of wanneer ze deze ongelooflijke lange kettingen tellen of wanneer ze het ene boekje na het andere maken met vermenigvuldigings- of optelsommen! De verscheidenheid aan activiteiten in de onderbouw is prachtig en hun groei naar onafhankelijkheid is bewonderenswaardig.

Personeel:

Ik ben enorm trots op de mensen die ervoor hebben gekozen om bij Casa te werken. We hebben bijna 70 personeelsleden en we hebben een zeer lage verloop gehad. Hoewel het soms behoorlijk uitdagend is om in Casa te werken, zie ik een toegewijd team dat bereid is om net dat beetje extra te doen.

Geweldig voorbeeld:

Zonder onze medewerkers zouden we nooit hebben kunnen ontwikkelen wat we nu hebben. Het werd nog duidelijker toen de minister van Onderwijs, Arie Slob, aankondigde dat hij niet bereid was de wet te wijzigen om flexibele onderwijstijd toe te staan. Gelukkig hebben we de andere politieke partijen kunnen beïnvloeden en hebben we (samen met de andere pilotscholen) heel duidelijk gemaakt dat het uiterst onverantwoordelijk is om gewoonweg te negeren wat we tot nu toe hebben ontwikkeld. Het maakte een belangrijk verschil dat we ook aan leden van de Tweede Kamer konden laten zien wat we al hadden bereikt. Rudmer Heerema van de VVD en Paul van Meenen D66 bezochten Casa in het verleden – ze vochten voor ons en kregen de meerderheid om de motie te steunen. We zijn nu zeer hoopvol dat de minister ons in staat zal stellen om door te gaan met ons All Day All Year-concept.

Uniek:

Er is geen leeromgeving zoals Casa – niet in Nederland en voor wat ik weet – niet in de wereld. We weten dat kinderen de toekomst van onze planeet zijn en we geloven dat zij door onze begeleiding kunnen uitgroeien tot verantwoordelijke, productieve en sociaal bewuste wereldburgers. We zijn echter pioniers, en dit maakt het leven interessant maar ook moeilijker. We zijn erg dankbaar voor de Casa-gemeenschap van kinderen, ouders en begeleiders die broodnodige ondersteuning bieden en, nog belangrijker, inspiratie om onze reis voort te zetten.

Wij wensen u allen een heerlijke zomer toe en kijken uit naar uw terugkeer van uw vakantie.

De beste wensen,

Tessa Wessels