Wie zijn we?

Onze Team

De geschiedenis van Casa

Casa opende haar deuren voor het eerst op 15 augustus 2011. De weg naar dit punt begon echter al veel eerder.

De belangrijkste reden voor Casa's bestaan is vanwege onze behoefte om de Montessori-methode in Nederland te beoefenen zoals Maria Montessori het bedoeld heeft. Het idee voor Casa kwam voor het eerst bij Tessa Wessels op nadat ze op Montessori-scholen in Nederland had gewerkt. Daar ervoer ze moeite om het volledige Montessori-onderwijs te implementeren, zoals Maria Montessori had bedoeld.

Tessa volgde haar opleiding in de Verenigde Staten, waar ze op een uitstekende Montessori-school gewerkt heeft. In 1997 verhuisde ze met haar gezin naar Nederland. Ze was erg blij dat ze in een land was waar Maria Montessori zo veel jaren doorbracht en zulk geweldig werk verrichte. Tessa was echter teleurgesteld in de manier waarop de Montessori-scholen het Montessori-curriculum en de Montessori-filosofie implementeerden. Behalve het gebruik van hetzelfde materiaal en het feit dat kinderen onafhankelijk zouden moeten zijn, zag ze niet veel terug van het omvangrijke concept dat ze uit de VS kende.

Tessa deed haar best om zoveel mogelijk van de originele Montessori-filosofie en -methode te implementeren binnen de huidige Montessori-scholen, maar dat vroeg een grotere aanpassing dan op dat moment mogelijk was. Na ongeveer vijf jaar realiseerde ze zich wat een geweldige kans het voor Nederland zou zijn om een traditioneel gerichte, openbare Montessori-school te hebben die een voorbeeld zou kunnen zijn voor vele anderen.

Met dit doel voor ogen ging Tessa op zoek naar medewerkers. Karin Keizer was de eerste die met haar een nieuwe school wilde beginnen.

Karin vond dit een uitstekend idee omdat Tessa goed functionerende Montessori-scholen in het buitenland had gezien en de Montessori-filosofie op een inspirerende manier op anderen kon overbrengen. De ontmoeting met Tessa kwam dan ook op het juiste moment in haar leven: ze volgde al een aantal jaren diverse drama-, coachings- en NLP-trainingen om meer inzicht te krijgen in hoe ze kinderen en volwassenen kon begeleiden in hun persoonlijke ontwikkeling. 

Ondanks dat ze vijfentwintig jaar in het onderwijs had gewerkt (de laatste tien jaar op een Montessori-school), overwoog ze het onderwijs te verlaten. Karin vond dat het Nederlandse onderwijssysteem te veel gericht was op het aanleren van basisvaardigheden en kennisoverdracht (helaas ook op Nederlandse Montessori-scholen), terwijl naar haar mening de nadruk zou moeten liggen op persoonlijke ontwikkeling en levenshouding. Het doel moet zijn om ruimte te creëren zodat het kind zich kan ontwikkelen tot een harmonieus, sociaal persoon.

Karin vond ook dat de behoeften van het kind, de ouders en de maatschappij beter moesten worden bekeken. Ze vond het een basisprincipe dat Casa tweetalig moest zijn en dat er geen onderscheid moest zijn tussen school en kinderopvang.

Samen kwamen Tessa en Karin tot het Casa-concept met de zes pilaren. Ze vonden Erica Geers bereid om in Bergamo de internationale Montessori-training voor kinderen van 6 tot 12 jaar te volgen en zo was het eerste plan voor de oprichting compleet. 

Dankzij hun doorzettingsvermogen opende Casa na vierenhalf jaar eindelijk de deuren en was het mogelijk om een grote groep kinderen wezenlijk ander onderwijs te bieden en daarmee echt een verschil te maken in Nederland.


Wat is er zo uitzonderlijk aan de filosofie van Maria Montessori?

Ten eerste was haar visie dat onderwijs de natuurlijke ontwikkeling van het kind moet ondersteunen. Wij, de volwassenen, moeten de ontwikkelingsbehoeften van het kind volgen. Dat systeem is volledig anders dan een "output"-georiënteerd systeem of een model met input = output. Het andere punt dat zo fascinerend is, is dat Maria Montessori veel potentieel zag in het kind. Wij, de volwassenen, zijn begeleiders en we moeten het kind helpen in zijn zoektocht naar onafhankelijkheid. Het is onze verantwoordelijkheid om een voorbereide omgeving te bieden waarin het kind zich optimaal kan ontwikkelen. Hij/zij heeft de vrijheid nodig om keuzes te maken en heeft ons en de omgeving nodig om grenzen te stellen. Het is essentieel dat we het kind respecteren, begeleiden en volgen. Dagelijks zijn we verbaasd over de kracht en verwondering die het kind heeft.